Kantlijnnotities

I ntussen liet schepen Dessein weten dat het gemeentebestuur een aparte plaats reserveert voor onze oud-strijders. Ze verdwijnen dus niet voorgoed. We zijn het gemeentebestuur daarvoor dankbaar. H et graf van mijn grootvader wordt binnen afzienbare tijd ontruimd. Dat laat het gemeentebestuur weten. Het volgt de Vlaamse regelgeving over begraafplaatsen. We kunnen een verlenging van de concessie aanvragen. Maar voorlopig strekt de eeuwige rust die we onze grootvader in 1970 gunden niet verder dan een halve eeuw. Wrang gevoel Nu we hier aan de grafsteen staan, voelt de aangekondigde ontruiming wrang. Want over amper tien dagen nadat we misschien voor de laatste keer hier aan het graf van onze grootvader stonde n, zullen de mensen die hem laten ontgraven, hem huldigen aan dat andere monument. Mijn grootvader was namelijk een strijder in de Eerste Wereldoorlog. Bijna vier jaar stond hij in de modder van de loopgraven in de buurt van Diksmuide. En daarna, na die oorlog, was hij dus voo...

Het is niet dat de herdenking van 100 jaar Eerste Wereldoorlog er helemaal onverwacht aankomt. Maar wie de site van de Dodengang bezoekt in Diksmuide, zou kunnen veronderstellen dat Defensie - want de site wordt door Defensie beheerd - toch enigszins verrast was dat we nu al in 2014 zijn. Mensen wachten zo te zien de oktoberdagen niet af om nu IJzerwaarts te trekken en de Dodengang te bezoeken. Vorige zaterdag trokken wij er ook heen en er was aardig wat volk. Container De site raak je evenwel niet binnen via het10 jaar geleden nieuw gebouwde bezoekerscentrum. De inrichting ervan wordt aangepakt. Het wordt een interactief bezoekerscentrum met diverse tijdelijke thematentoonstellingen naar aanleiding van 100 jaar Eerste Wereldoorlog. De werken voor de herinrichting zijn in maart gestart, in mei zou het centrum weer toegankelijk moeten zijn. De tijdelijke ontvangst via een container is een noodoplossing. De folder die we bij het bezoek meekrijgen, is geen noodfolder, maar is er een...

Helemaal, tot in de puntjes afgewerkt, is het nog niet, maar het is alvast meer dan bezoek waard. Het nieuwe museum in de IJzertoren, of zoals musea tegenwoordig genoemd worden naar de stroom waaraan ze liggen, het Museum aan de IJzer. We schrijven met opzet 'bezoek' en niet 'bezoekje', omdat het museum het verdient dat bezoekers er wel wat tijd voor vrijmaken. Het was onze WO I-specialist van de redactie Tom Vandenabeele die voor de redactie een 'oorlogszaterdag' had uitgestippeld in zijn Westhoek. De toertocht begon bij de IJzertoren. Wennen Het is wennen om niet meteen weer vlaggezwaaiers te zien opdraven op een podium tegen de IJzertoren, om er op de weiden daarrond geen zwartgele leeuwekolonie aan te treffen en om alleen een verwaaide obus te horen ontploffen in een klankkast in plaats van een voorzitter op een ver spreekgestoelte zwaar te zien gesticuleren en te horen brullen 'als een leeuw in een kooi'. Voor de ontvoogd ing van een volk, dat...

  Aan inspanningen zal er wel geen gebrek geweest zijn. Evenmin aan mensen. Per slot van rekening waren er 3 verenigingen ingeschakeld om de avond met Johanna Spaey en Jooris Van Hulle te organiseren. De locatie leek zo voor de hand te liggen: schrijvers nodig je uit in een bibliotheek. Daar is niets mis mee, integendeel. Daar is alles voor handen om het gesprek met de auteur het passende decorum te geven. Tenminste, dat is wat je verwacht. Zelfs geen info-stand met boeken van de auteur   In Zwevegem lag dat van de week woensdag enigszins anders. Johanna Spaey en Jooris Van Hulle werden dan wel in de bibliotheek verwacht, boeken waren er in de verste verte niet te bespeuren. Ook al omdat we niet in de bibliotheek zelf naar het gesprek konden luisteren, maar in een ruime zaal erboven. Dat de bibliotheek in de Bekaertstraat haar stek heeft, was anders wel duidelijk in het zaaltje. Achteraan hingen de statieportretten van enkele roemruchte Bekaert-telgen. Maar geen boeke...

Zaterdag 1 maart   * In Standaard Weekblad uitgebreid interview met Stefan Hertmans door Guinevere Claeys. "62 en succesauteur". Zijn boek Oorlog en Terpentijn is internationaal aan een 'opmars' bezig. Het wordt straks alom vertaald, ook in het Duits. "Het is een soort verdriet van België. Zeker. Het verhaal van mijn grootvader is het verhaal van al die andere zwijgende grootvaders, die zonder spychologische bijstand de gruwel van de loopgravenjaren op hun eentje hebben moeten wegslikken ..." Zaterdag 22 februari * In zijn woonplaats Fort Worth in de Verenigde Staten is de Nederlandse dichter en wetenschapper Leo Vroman overleden. Hij was 98 jaar. "Leo Vroman was de meest nieuwsgierige en speelse dichter die ik kende, tot op het allerlaatst lief, levendig en verrassend," zegt Mirjam van Hengel, redacteur bij Querido die een boek schreef over Vroman. Naast poëzie schreef  Leo Vroman ook onder meer proza en toneelstukken. Daarbij publ...