Kantlijnnotities

Het heeft niet veel gescheeld. Het zag er zelfs naar uit dat het Dat vandaag tot morgen liep. Zo lang duurde vandaag . Op zich niet vreemd, de kalender wist het op voorhand, het was de langste dag van het jaar. Maar het was wel de eerste keer dat er bijna geen einde aan kwam, toch niet vandaag. Zo lang als vandaag duurde de langste dag nooit eerder. Vermoeden wij. Waaraan dat ligt, zal onderwerp van onderzoek zijn, denken wij. Of we dat ook op rekening van de klimaatverandering kunnen plaatsen? Misschien wel. De tijden veranderen, dat weten we intussen, zo oud zijn we al, maar dat nu ook de tijd zelf op de loop is, dat zou wel eens een totaal nieuw gegeven kunnen zijn. ging gebeuren. Het was behoorlijk spannend dus. Je mag er niet aan denken wat de gevolgen hadden kunnen zijn als morgen te laat kwam omdat vandaag buiten alle proporties was blijven duren. Want dan zou gisteren op dit ogenblik voor een deel vandaag zijn geweest en waren wij door het verleden ingehaald. En daarop, ...

Zoveel is duidelijk: die langste dag van het jaar liep anders dan we vanochtend bij dageraad - merk hoe hoopvol helder, hoe onbesmeurd beloftevol een woord als dageraad kan klinken - vermoedden en eindigt precies zoals alle andere.  DRUILERIG We dachten, toegegeven goedkoop en voorspelbaar, aan Griegs Ochtendstemming uit zijn Peer Gynt-suite, natuurlijk, vanochtend - u kent het ongetwijfeld - en we beeldden ons in hoe ook anderen in diezelfde stemming zon en licht zouden groeten. Maar het werd een druilerig grijs en verkeer dat zich hopeloos vastreed over het hele land en net zoals anders nog het meest in en om Antwerpen, met agenten van de wegenpolitie die niet wisten waar eerst naar toe gesneld. Ongevallen alom. En een bomalarm. Vals. Wansmakelijk vals, want een met zout en koekjes . Er wordt nog altijd gesparteld in de krochten van Optima en over de kwalijke gevolgen van een mogelijke Brexit ontwikkelen zich allerlei rampscenario's... Angst krijgen we er overal gratis bij, t...

Zo zag het er niet uit, vanochtend Zover zijn we dus alweer: de langste dag van het jaar breekt aan. Om 4.30 begon het te schemeren vanochtend, om 5.33 uur precies startte de zon  haar langste klim van dit jaar. Was dat vroeger dan gisteren? Nee. Niet dat we het zelf hebben vastgesteld - daarvoor was het gisteren te herfstig en daar houdt een mens niets dan een vervelend ochtendhumeur aan over, vonden wij - nee, zelf hebben we het niet genoteerd. TABELLEN We lazen het op de tabellen van officiële instituten die daarvoor, zo verbeelden wij het ons, mannetjes van de ochtendploeg naar de einder sturen om daar het tijdstip vast te stellen van de eerste zonneglimp en dat vervolgens aan de tijdcentrale te melden. 5.33 dus is hij begonnen, de langste dag, die bij zonsondergang om 22.04 precies zal eindigen. Een minuut later dan gisteren. ZOMERZONDEWENDE? De langste zonnetocht krijgen we voorlopig niet te zien, die speelt zich achter het gesloten wolkengrijs af. Dat is ...