Kantlijnnotities

Foto Canvas Voelt u zich op de vingers gekeken door buren en familie? Durft u niet over geld te praten en gaat u gebukt onder de last van een bovenmatig schuldgevoel? Bent u hypocriet, een façademan of -vrouw ? Bent u trots op de truken die u gebruikt om vlot belastingen te ontduiken en beschikt u over een zelfbeeld dat niet tot boven de zeespiegel uitstijgt? Bent u allesbehalve solidair met uw provinciegenoten en stoort u zich zelden aan racistische praat ? Bent u een veelvraat? En bent u per slot van rekening seksueel onhandig, stroef en al te preuts? Als u overal met een ja kon antwoorden, dan bent u een rasechte West-Vlaming. TYPISCH WEST-VLAAMS? Tenminste, dat leiden we af uit een gesprek dat drie uitgeweken - lees gevluchte - West-Vlamingen voerden voor Humo vorige week. Het ging om Freddy Devadder alias Bart Vanneste, Wim Willaert en Maaike Cafmeyer. Drie acteurs die schitteren in de tv-reeks Bevergem waarvan de voertaal bestaat uit diverse varianten van het West-Vla...

Het maakt niet uit waar of wie je bent, eenzaamheid, geborgenheid, verlatenheid of vriendschap voelen hier niet anders dan duizenden kilometers veraf. Ze maken hier en ginder  het verschil tussend kil of warm,  kwetsend of zalvend, moordend of helend. De gedachte lijkt zo voor de hand te liggen, maar we hebben er wel Weg van België van Phara de Aguirre voor nodig om het ook nog te geloven en te belijden. We mogen ons hier nog een halve eeuw op congressen, colloquia en aan togen uitsloven om onze identiteit in grove of fijne trekken te schetsen en ons verkneukelen in lijstjesmakerij met cultuurverschillen, clichébeelden of (on)hebbelijkheden, wie naar Weg in België keek, moest wel vaststellen dat er veel meer is wat ons met anderen verbindt dan wat ons van hen scheidt. Foto Canvas Getekend voor het leven Al gaat het in wezen daar niet over, in Weg van België, waar Phara de Aguirre uitgewezen asielzoekers achterna reist en ons laat zien en vooral voelen hoe de terugk...