AFGEVRAAGD. Wordt de pen net zo vintage als de koffiemolen van onze (over-)grootouders?
Tja, wanneer? Dat we het ons niet meteen precies herinneren wanneer we thuis nog eens met de pen aan het schrijven waren. Zonde!, denken we meteen. Maar is dat wel zo? DE KOFFIEMOLEN VAN WELEER Wie koffie met karakter - en vooral met smaak en aroma - wil drinken, maalt de bonen in zo'n koffiemolen uit grootmoeders tijd. Zo eentje met een moeizaam te bewegen zwengel waarmee we de bonen krakend verbrijzelen tot gruis dat we in een schuifje onderaan terugvinden... Koffie zetten wordt zo een puur ambacht. Denken we. Maken we onszelf wijs. Maar zodra we weer in het ritme van alledag vervallen, grijpen we in onze haast terug naar het comfort en het gemak van de koffiemachine. SCHRIJVEN IS GEEN AMBACHT MEER Is dat met het schrijven niet net zo? Een half leven droomden we van dé meester-pen onder de pennen, de Montblanc . Een heel dure, maar degelijke en naar verluidt ook onverslijtbare pen. Ze glijdt magistraal over het papier, zinnen lopen voor de gouden punt volmaakt vo...