Kantlijnnotities

21 JULI 2019 - DE EERSTE TOCHT Of hoe onze kleine man,  kleinzoon Georges,  voor het eerst kruipenderwijs de wereld ging verkennen... Het gebeurde terwijl de troepen onder de zomerzon in gestrekte pas en kakipak links rechts links rechts op het koningsplein paradeerden links links links rechts links ze stapten met parmantige ernst en met glad gestreken gezichten -         -  op een schuinmarcheerder na - over de blakende kasseien de blik op vergeten   fronten Toen dus, toen dat leger daar de gewapende vrede etaleerde toen dus, besloot onze kleine man zijn defilé voorgoed te beginnen en schoof hij - op de tonen van de Brabançonne - eerst moeizaam maar dan gezwind van links naar rechts en een keertje averechts krinkelend als een kleinemensenrups met oogjes waarin de ha's en de oh's  twinkelden van pret  schoof hij schoof hij onder stoelen en tusse...

                                          Welkom kleine Georges (Foto Willem Gheysen) Hé, kijk, daar ben je dan, eindelijk! Je was maanden onderweg, je sliep in onze dromen, je paddelde door ons gebabbel en danste op ons gefluit, dagen in en uit. We fluisterden je honderd en een namen en houden er nu een. En kijk, we zien je voor het eerst en zijn van slag want we herkennen je meteen: die ogen van je, ze glanzen als die van je ma, zeiden we en dat grimasje van je pa, zeiden ze, dat gepruil en het lachje – nou ja, ontluikend monkellachje - om al dat gek gekir boven je hoofd, je rimpelvuistjes en die kriegelteentjes van je, we kennen ze van jaren geleden We zien je, alsof morgen al gisteren was, lopen in de tuin achter ballen en vlinders, we zien je springen over struiken en klimmen in bomen, we horen je vallen en opstaan, we...