Kantlijnnotities

Mijn vrouw is geradicaliseerd. Ze sympathiseert met een splinterbeweging en gaat onbezonnen te werk. Dat las ik van de week in De Morgen. Ze houdt ervan jongeren te pesten. Dat stond er ook nog eens bij vermeld. Ik schrok. Ik las het stuk nog eens over. Nee, er stond niet, nog niet, dat ze bij een terreurbeweging hoorde. Maar al het overige, dat van die radicalisering, van die splinterbeweging, van die onbezonnenheid en dat pesten, dat stond er wel. Niet zwart op wit, maar zwart op blauw. Laat ik u maar meteen geruststellen: mijn vrouw is niet geradicaliseerd en ze houdt niet van pesten. En onbezonnnen? Vergeet dat maar. Voor ze een beslissing neemt, laat ze haar hoofd dagen- en nachtenlang malen. Ze is treinbegeleidster en dat ze eind van de week van plan is om te staken, daaraan zijn - in haar hoofd -  woelige nachten voorafgegaan. En geradicaliseerd? Mijn vrouw viert over alles en iedereen de nuance. Er is weinig zwart en wit in het hoofd van mijn vrouw, er is vooral veel k...