ERVAREN. We namen ons voor vandaag de kleine held te spelen...
Met enig voorbehoud hadden ze het aangekondigd. Mogelijk sneeuw. Vermoedelijk aanvriezende regen. We bereidden ons voor op het ergste, dit wil zeggen, we hoopten op het ergste en we waren hard van plan om het helemaal niet erg te vinden. Integendeel, we keken er eigenlijk naar uit. Maar het werd vannacht al duidelijk dat het vergeefse moeite was: er dwarrelden geen vlokken, er vielen zelf s geen vlokjes. In de lichtkegel van de tuinspot schoten alleen kleine, scherpe, schichtige kometen voorbij, half vervroren regendruppels... We hadden anders al het perfecte sneeuwplaatje in het hoofd. We zagen onze wegel al dichtgesneeuwd, we hoorden al het knarsen van onze stappen, we ontwaarden in het witte tapijt zowaar al de diepe sporen van galante poezenpootjes en de oppervlakkige littekens van wat merelgetrippel. HELD TUSSEN SNEEUWFLANKEN We waren vast van plan om nog voor het ochtendgloren te voet om de zaterdagboodschappen te gaan. En we wisten dat we ons op dat moment en voor het h...