VASTGESTELD. De Vrouw is boos en gekrenkt. De kranten blijven onaangeroerd... Op zoek naar 'perrongeluk'
De kranten gaan zaterdagochtend niet open. De stapel blijft onaangeroerd. Dat is nooit eerder gebeurd. Het blijft stil aan de ontbijttafel. Zelfs de poezen, die anders ook al onhoorbaar op hun poezezooltjes binnensluipen, houden zich gedeisd op afstand. De Vrouw is boos. Heel boos. Haar gezicht laat er geen twijfel over. De glimlach van de doordeweekse ochtenden is ver weg. INGEHOUDEN WOEDE Om haar woede te horen, hoefden we niet eens te luisteren. Het was een ingehouden, stille woede. Van machteloosheid, van ontgoocheling, haast van verbittering, merken we ongerust op. Het ligt niet aan ons. Dat maakt het nog erger. We begrijpen dat we er niet meteen iets aan kunnen veranderen. Zeker niet aan die stapel kranten. Daar staat het immers zwart op wit - behalve op de front van De Morgen - waarover de kranten zich 'druk' maken: over het spoorpersoneel, over de stakingsdreiging, over het statuut, over vakantiedagen bij de vleet... KOP VAN JUT "Wij zijn overal Kop van...