GEWIKT. Aan het eind van de langste dag... het was me weer een zootje
Zoveel is duidelijk: die langste dag van het jaar liep anders dan we vanochtend bij dageraad - merk hoe hoopvol helder, hoe onbesmeurd beloftevol een woord als dageraad kan klinken - vermoedden en eindigt precies zoals alle andere. DRUILERIG We dachten, toegegeven goedkoop en voorspelbaar, aan Griegs Ochtendstemming uit zijn Peer Gynt-suite, natuurlijk, vanochtend - u kent het ongetwijfeld - en we beeldden ons in hoe ook anderen in diezelfde stemming zon en licht zouden groeten. Maar het werd een druilerig grijs en verkeer dat zich hopeloos vastreed over het hele land en net zoals anders nog het meest in en om Antwerpen, met agenten van de wegenpolitie die niet wisten waar eerst naar toe gesneld. Ongevallen alom. En een bomalarm. Vals. Wansmakelijk vals, want een met zout en koekjes . Er wordt nog altijd gesparteld in de krochten van Optima en over de kwalijke gevolgen van een mogelijke Brexit ontwikkelen zich allerlei rampscenario's... Angst krijgen we er overal gratis bij, t...