Kantlijnnotities

We mogen er niet aan denken dat het ook ons had kunnen overkomen. Maar het had gekund. Een bijna-zestiger die op dwingend verzoek van zijn directie alles wat hij wel van zijn leerlingen mag - of beter moet - verwachten, voor zichzelf opzij moet schuiven. "Nee, wees nu eens niet kritisch. En al zeker niet buiten de muren. U hoeft uw hoofd niet te breken, er is al voor u nagedacht.  Stop al uw energie in het applaus dat we van u verwachten voor wat we voor u hebben bedacht.  Bespaar ons uw creativiteit en zing en juich met ons mee. Tot meerdere eer en glorie van ons, van ons allen. Daar gaat het per slot van rekening om. Wees niet sentimenteel, vergeet dat alles wat weerloos is van waarde is . Denk groots, denk weids,   dan gaat u vanzelf wel stralen. Vertrouw ons blind, staar verstomd met open mond naar ons bravourestuk... en volg ons onder handgeklap." Zo ongeveer had ik de mededeling van de scholengroepdirectie van Sint-Michiel, gelezen, mocht ik dertig ja...