ERVAREN. De ogen van de tandartsassistente en het liedje van Jeroen Brouwers
"Nog in de negentiende eeuw had in Nederland en België elke regio of plaats haar respectievelijk zijn eigen tijd. In Arnhem was het eerder twaalf uur dan in Amsterdam en in Luik eerder dan in Brugge." Het is precies halfvier als ik dat lees in het Filosofisch Testament van wijlen prof. Sam IJsseling. Ik zit in de wachtkamer van de stomatoloog in het ziekenhuis. De Duitser bezetter voerde 1940 in Nederland en later in ander bezet gebied de Midden-Europese tijd in, vertelt prof. IJsseling en ik moet vaststellen dat de tandarts aan die gelijkstelling is ontsnapt. Maar het verschil blijft beperkt, dat is mooi. SLAGERIJ Ziekenhuizen zijn; meer nog dan vroeger, op slagerijen gaan lijken. Je hoort er voortaan ook een 'nummertje' uit een automaat te halen en je beurt af te wachten om je aan te melden. 'En dan nu nog een festivalbandje om je pols', zegt de loketbediende. Ze weet meer dan ik, vrees ik ineens en ik waag het haar hierover aan te spreken. 'Voor ...