Kantlijnnotities

Het was druk. En drukkend warm, die zondagmiddag in Watou. Zo druk dat de lokale horeca - of toch het inhalige deel ervan in de buurt van het marktplein - centrumparking naar zomerzondagse gewoonte - er niet in slaagde om de hongerigen fatsoenlijk te spijzen. Het gaat goed met Watou en met zijn kunstenzomer, zo te zien en daar zijn wij alvast niet rouwig om. Als het al een afscheid was, dan is het een waardig afscheid. AANBEVOLEN Geen memorabel afscheid - daarvoor vonden we dat onder meer de poëzie te vaak en te veel in het duister bleef  en te veel beeldende kunst ging, naar ons aanvoelen, maar zelden voorbij de 'mooie vondst'-kreet. Maar, dat is persoonlijk en we blijven een bezoek aan Watou sterk aanbevelen. GOEDKOOP Alleen... wie er op bezoek gaat, doet dat best niet op de 'goedkope' wijze waarop een groepje net-niet-zestigers - ferm gezette burgers met een grote West-Vlaamse mond - zondag kunst ging kijken.  We hoorden ze al van op een afstand orakelen...