Kantlijnnotities

Het overvalt ons elk jaar weer. Zodra de foorkramers het dorpsplein achter de kerk oprijden, heeft het ons in zijn greep. Nostalgie. Naar de jaren - ver achter ons intussen - wanneer het neerstrijken van zo'n kermis in het dorp nog een gebeurtenis was. Voor ons, dan toch. Misschien is dat net zo voor de kinderen van nu. VERRADERLIJK SPOOK Maar nostalgie is een verraderlijk spook dat niet alleen herinneringen naar boven haalt waarvan we niet eens (meer) wisten dat we ze ergens hadden opgeslagen, maar het aarzelt ook niet om ons herinneringen op te solferen aan evenementen die we nooit hebben beleefd, aan gesprekken die we niet hebben gevoerd of aan mensen die we nooit in deze of gene omstandigheden hebben ontmoet. Is dat anders met onze herinneringen aan de kermis? Dat we een hekel hadden aan de paardjesmolen-zonder-paarden ? Te kinderachtig, vonden wij. Op kleuterleeftijd dan nog wel. We hebben het van ons moeder, die wel eens vertelt over die jaren. EENDJES VISSEN We won...