Kantlijnnotities

Nachten zwijgen zelden. Dat waren we vergeten. Maar zodra we met open vensters slapen en we niet langer doof op onze slaap wachten, spreekt de nacht weer. In een andere taal dan die van de dag. Niet alles van wat de nacht kwijt wil, begrijp ik.Veel van de nachtgeluiden is vaag en onbestemd, de nacht spreekt beneveld, in raadsels. en slechts een enkele keer duidelijker en nadrukkelijker dan de dag. op zo'n moment voelen we ons gelijk een helderhorende blinde. HAANTJESGEDRAG Vannacht, in het holst van de nacht, was er een verre haan die dacht dat hij het licht had gezien. Een nog verdere haan kraaide hem na, maar had al na een keer of twee door dat het hopeloos te vroeg was voor zo'n haantjesgedrag. Waarop de eerste haan het ook voor bekeken hield. Een les in haantjesgedrag om mee te nemen naar de dag: hanen blijven alleen kraaien als ze worden nagekraaid. VELDFABRIEK De wind waait uit het westen en voert een constant gegons van tractoren aan. Het is een log, zwaar gegon...

Eindelijk. Slapen met open ramen. Het kon van de week voor het eerst dit jaar. Vroeger dan andere jaren, maar zelfs een te vroege lente laat je niet buiten wachten. We haalden ze binnen. Het invallend licht en een zachte bries over onze gezichten 's ochtends helpen om fluitend en met flukse pas door de nieuwe dag te stappen. Dachten we. Maar... die eerste lentenacht met de hor werd een regelrechte horrornacht. DE NACHT SPREEKT EEN ANDERE TAAL We waren vergeten dat nachten in andere talen spreken dan de dagen. Vooral vreemde talen en met geluiden waarvan we de oorsprong alleen maar kunnen gissen. De meute kalkoenen van een buur wat verderop had of ongewenst of een hoogoplopende ruzie onder mekaar. Het kabaal dat de pluimbeesten maakten was oorverdovend onverstaanbaar. De ganzen van de andere buur waren daar duidelijk niet mee opgezet en begonnen zo te gakkeren en te snateren alsof ze het hele dorp op straat wilden. Een vos, misschien, dachten we, intussen helemaal wakker. Ka...