TERUGGEDACHT. Aircrash Oostende en hoe de regen ons toen vermoedelijk heeft gered...
- Pa, kijk, dat vliegtuigje doet raar. .." zei de jongen van negen. - Daarvoor is ie hier", zei ik. "Van stuntvliegers verwacht je niets anders. Maar het begint te regenen en we hebben geen jassen, geen truien bij. De auto staat ver. We houden het voor bekeken..." We zochten de uitgang van het vliegveldterrein. De jongen keek nog eens achterom. - Kijk..." zei hij. En op dat ogenblik hoorden we een knal. Ik keek om en zag vuur en rook. Zwarte rook. Op de plaats waar we de hele middag hadden staan kijken. Vlakbij de Rode Kruistent. In de buurt van enkele grote toestellen. Aan de grond genageld We stonden - denk ik - even aan de grond genageld . Niet beseffend wat er was gebeurd. En toen haastten we ons weg van het vliegveld. We liepen het luchthavengebouw nog eens binnen om van daaruit te zien wat er precies was gebeurd. Was dat het stuntvliegtuig dat was neergestort? We dachten van wel, maar wisten weinig, mensen liep druk over en weer. Korte tijd daa...