HERINNERD. Voor het eerst naar het college. Op een kleine fiets die nog te groot was....
Foto Lucien Vandenbroucke Kleine jongens, grote verwachtingen. Hoe groot was ik? Ik weet het niet meer. In elk geval niet groot genoeg om me probleemloos op een mannenfiets te hijsen. Klein dus. Te klein. En dat was een probleem. Want wie naar het college wou, reed op een mannenfiets. Niet dus. EEN OPSTAPJE De fietsenmaker bracht soelaas. Er waren immers fietsen met een frame dat leek op dat van een mannenfiets, maar het was net iets kleiner. Daar moest het wel mee lukken. Als we de fiets heel schuin lieten overhellen, slaagde ik erin om mijn been over de dwarse buis te gooien. Maar zodra een zware boekentas onder de snelbinder zat, lukte het niet meer. Ik ging onderuit. Dé oplossing was gauw gevonden. Aan de garagepoort legde moeder een dikke, forse betonnen tegel. Een opstapje dus. Makkelijk. Alleen... 's avonds, op school, was er geen zo'n opstaptegel. Maar dat probleem, dàt zouden we daar dan wel oplossen. HANGFIETSEN Foto Lucien Vandenbroucke Het wee...