VADERDAG. Voor de laatste keer doe ik voor hem wat hij jarenlang voor mij deed...
Ze ligt hier voor me, de vensterenveloppe van de Federale Overheidsdienst Financiën . Uitgerekend op Vaderdag. Zijn naam erop en het adres waar hij intussen al meer dan een jaar niet meer woont. Er lagen er omstreeks deze tijd jarenlang talloze van die enveloppes bij hem, bij ons, thuis op tafel. Van mensen, die net als ik, er weing of geen kennis van hadden wat waar precies moest worden ingevuld. Voor en na de komma Hij kon dat natuurlijk wel en hij had er ook altijd zin in. In gecijfer, zelfs tot ver na de komma. Wij strandden doorgaans al ruim voor we nog maar een komma konden vermoeden. Dat aangifteformulier, dat van hem en moeder, dat van kennissen en vrienden, dat van familie, dat was haast een leven lang zijn zorg. Terwijl wij seizoensgebonden leefden, leefde hij op het ritme van de aanslagjaren. Met terugwerkende kracht , haast. Ook dus nu weer, met dat aangifteformulier dat een jaar na zijn overlijden arriveert. Koud zweet En nu, o p Vaderda g, ligt die mosterdgele...