Kantlijnnotities

“Ge moet u vermannen”, had iemand mij gezegd in de week die volgde op het overlijden van mijn vader. Het was lang geleden dat ik dat nog had gehoord: zich vermannen. Wat bedoelen ze daar mee, vroeg ik mij af. Ik ging voor de spiegel staan. “Een krijger ben ik niet,” stelde ik vast. Ik dacht aan de dansers van Fabre. Zijn krijgers van de schoonheid, zoals hij ze noemde. Ze waren niet dichtbij, die krijgers, en zeker niet in de buurt van de spiegel. “En je hebt al evenmin het postuur van een atleet”, vulde een innerlijke stem spontaan aan. Ze klonk eerder geringschattend dan geruststellend. En niet eens diep en donker. DWARSDENKER Waarop ik haast vanzelf mijn rug rechtte, schouders naar achteren strekte, kin en borst vooruit gooide. Maar ik zag de gestalte niet, in de spiegel voor me. Ik zag alleen het gezicht dat me sceptisch aankeek. Met twee rimpels, dwars over het voorhoofd. Het gezicht zweeg, net als ik. Dwarsdenker, dacht ik. “Ge moet u vermannen.” Het blee...

Waar denkt u aan als iemand het woord kraamkost in de mond neemt ? Het was ons alvast niet bekend dat het woord of het begrip op bijzonder veel bijval kon rekenen. Overigens... wij dachten eigenlijk dat het om een 'vernederlandsing' ging van wat we voorgeschoteld krijgen bij zogenoemde 'foodtrucks', veredelde kramen op wielen. Kraamkost, dachten wij, is het soort van voeding dat we en passant bij een kraam kopen : variërend van friet tot gedroogde haring. HELEMAAL FOUT Fout! Grondig fout dus! Het gaat - volgens opa Van Dale, die de poll over het woord van het jaar organiseerde in Vlaanderen en in Nederland - om 'e en maaltijd als een cadeau voor een pas bevallen moeder en haar gezin' . Er wordt aan pas bevallen mama's veel geschonken, maar een cadeaumaaltijd, dat was ons niet bekend. Integendeel, wij herinneren ons dat wij indertijd - ruim een kwarteeuw geleden intussen - vooral zelf mochten schenken. Inschenken. Schuimwijn, fruitsap en bier werden bij...