Kantlijnnotities

Hoe vaak hebb en we het onszelf niet toegewenst? Dat we iemand anders gedachten konden lezen. Heel vaak. Achterhalen waar we anders het gissen naar hebben. Op bezoek in het huis achter de gevel, in de ziel kijken die achter een ogenblik schuil gaat, op verkenning in die chemische fabriek vol eindeloze, ondoorzichtige kronkelbuizen die andermans brein is, een duik nemen in het peilloos diep en donker meer van andermans waanbeelden en dromen... GRUWELTOCHT Onvoorstelbaar? Dat dachten we. Verkeerd. Want het kan. Dagelijks. Maar we waarschuwen: het is geen pretje. Integendeel. Een gruweltocht is het , onthutsend, afkeerwekkend, degoutant en misselijk makend. Het kost anders weinig moeite: je hoeft alleen maar op Twitter voorbij te komen en je leest ze, andermans gedachten. Over andere mensen, over denk- en waanbeelden die in al die hoofden van - we nemen aan voor het overige en op het eerste gezicht - keurige mensen. Volwassenen, ouders van kinderen, mensen die het menen voor he...

Zomergasten, VPRO We zullen kort zijn over Zomergasten. Er is immers al meer woorden aan gespendeerd dan er kijkers waren (minder dan een half miljoen, naar verluidt). Maar dit lazen we nog niet en toch vonden wij het heel belangrijk. Zomergasten lijdt aan wat gesprekken anno 2016 heel vaak lijden: men spreekt om niet te moeten luisteren. TWITTER SPERVUUR Dat gold, voor de aflevering van zondag met de fel gecontesteerde  Abou Jahjah, voor de gastheer én voor de gast: de snelheid waarmee de een de ander van antwoord dient, maakt duidelijk dat noch de een noch de andere geïnteresseerd was in het antwoord of de vraag. Het spervuur op Twitter liet zien dat de kijkers vooral ook kijkers en zelden luisteraars waren. Op die manier schieten gesprekken hun doel van gedachtenwisseling voorbij en vooral dat maakt dat Zomergasten lang niet meer zo interessant kan zijn als het ooit wel eens geweest is. GESCHREEUW IS ZELDEN DOORDACHT Spreken om niet te moeten luisteren: het is s...