GEDACHT. Weg van België: waar televisie echt héél goed voor is
Het maakt niet uit waar of wie je bent, eenzaamheid, geborgenheid, verlatenheid of vriendschap voelen hier niet anders dan duizenden kilometers veraf. Ze maken hier en ginder het verschil tussend kil of warm, kwetsend of zalvend, moordend of helend. De gedachte lijkt zo voor de hand te liggen, maar we hebben er wel Weg van België van Phara de Aguirre voor nodig om het ook nog te geloven en te belijden. We mogen ons hier nog een halve eeuw op congressen, colloquia en aan togen uitsloven om onze identiteit in grove of fijne trekken te schetsen en ons verkneukelen in lijstjesmakerij met cultuurverschillen, clichébeelden of (on)hebbelijkheden, wie naar Weg in België keek, moest wel vaststellen dat er veel meer is wat ons met anderen verbindt dan wat ons van hen scheidt. Foto Canvas Getekend voor het leven Al gaat het in wezen daar niet over, in Weg van België, waar Phara de Aguirre uitgewezen asielzoekers achterna reist en ons laat zien en vooral voelen hoe de terugk...