Kantlijnnotities

Vakantie was, zo herinneren wij ons, ... ... vaak doelloos dobberen op een zee van tijd , in een schuit die voer onder de vlag verveling; Vakantie was, zo herinneren wij ons, ... ...  op het leeg gerooide aardappelveld tunnels graven, net zo ver tot de angst voor het instorten ervan onze spierkracht verlamde en we het veld  pokdalig achterlieten; ... na de Tour de France-rit op onze fietsen snellen en ons op de kleine, voorzichtig steile asfaltweggetjes in de buurt in een vervaarlijke bergetappe wanen; ... een touw t wee meter hoog over de breedte van de weg spannen en volleybal spelen en gokken dat wie met de wagen onder het touw doorreed al of niet zijn hoofd zou intrekken; ... speciaal daartoe door onze grootmoeder aan mekaar genaaide lakens over de hoge schommel gooien om toch ook een tent in de tuin te hebben; ... toen we de tent uit pure verveling afbraken, die lakens gebruiken als toneeldoeken waarmee we de garage ombouwden tot een theater.  Vaka...

Afscheid van vakantie   De dagen waren korter dan gedacht en  de nachten donkerder dan vermoed, de klussen talrijker en complexer dan geschat en vaker en verder dan gepland gingen we op stap. We oversliepen onze dromen en overschatten  in hoge mate onze lust tot lezen kwamen we lomer dan verwacht; we zagen de stapel groeien  van krimp was nauwelijks sprake, van kramp wel meer. De dagen van vermeende mateloosheid, van tijdeloos gepalaver, van leven andante ma non troppo,  zijn voorbij. Goed, was het, beter  wordt het niet meer.

Dat we van de paters hadden genoten. Dat zeiden we. Gewoon. Op dezelfde wijze als toen we van tafel kwamen na een mals biefstuk met gebakken nieuwe aardappeltjes en zeiden dat ze nooit meer zo lekker zouden smaken, die eerste aardappels . Rijp Dat van die paters, daar keek niemand van op. Nu krijg je het niet meer gezegd. We weten iinmiddels te veel, over paters en zo. Maar toen - een halve eeuw geleden -  wisten ze dat we het over de zwarte bessen hadden die begin juli rijkelijk rijp waren voor de pluk . Smakelijker kon de vakantie in die dagen niet beginnen. Loom en zoel Uit pure nostalgie - de zomers leken zich toen eindeloos loom en zoel te strekken, september lag op een nog niet te ontwaren  plek ver weg - hebben we zo'n zwartebessenstruik geplant. Vorig jaar. Toen was ze nog heel zuinig met vrucht, maar dit jaar kunnen we voor het eerst een handjevol 'paters' proeven. Soms is dat verleden een ver land waar mensen en dingen  nooit waren zoals wij ze on...