Kantlijnnotities

Hij zei het bij wijze van grap, al bedoelde hij het ernstig. Doodernstig, zei hij, dan wel weer knipogend. “Ze spreken hele dagen over euthanasie, een mens zou haast verlangen naar een ouderwetse dood die ons verrast. Een waarvoor je zelf geen moeite hoeft te doen ”, had hij gezegd. Hij had mooi praten, vonden wij, hij was 93 en had uiteraard zijn toekomst achter zich. Maar we begrepen hem.  PERMANENT De voorbije weken, maanden en jaren was en is er haast onophoudelijk een debat gevoerd over euthanasie. Bijna permanent werden en worden we bestookt met meningen, cijfers, leeftijden, onderzoeken, eisen, getuigenissen, tegenkantingen over en verzet tegen een zelfgekozen levenseinde. Wat zegt dat over de samenleving als zij zo focust op de wijze waarop we afscheid nemen van die samenleving? OBSESSIE Het heeft, denken wij, ook te maken met onze gedrevenheid om over alles en iedereen de regie in eigen handen te nemen. Het is, zonder overdrijving, een obsessie die de 21...