Kantlijnnotities

"Voorwaar, voorwaar", srpak de Magnolia, "Vrees niet. Kijk naar ons en wanhoop niet. Wij geloven er in. Wij hopen er op. Ze moet van ver komen, maar ze komt, de Lente. 'Lentement' zullen we maar met de Franse slag zeggen."

Ze  vallen niet,  ze dwarrelen niet,  ze strijken neer en vlijen zich met stijl  over het gras.  Zelfs in het verval  onderscheidt schoonheid  zich van banaliteit.

Zij is op majestueuze wijze frêle,  ze tooit zich gul in pracht zonder praal,  ze is van het puurste wit dat verlegen  - haast meisjesachtig - bloost Zij is het licht en lentejuweel voor en boven de ontelbare tuinmuren van de nog dorre slaperige hagen Zij is toonbeeld van vergankelijkheid en laat, bij de eerste zucht van wind en bries, haar schoonheid in alle ernst luchtig los. Zij is magnolia