BEVREEMDEND. En toen we de luiken hadden weggehaald, rolden ze de prikkeldraad weer uit...
's Winters gingen de luiken dicht. De blaffeturen, noemden wij ze. En aan de kinderen vertelden we dat de luiken zo werden genoemd omdat ze gesloten werden bij valavond omstreeks het uur dat honden beginnen te blaffen. Vandaar... blaffeturen. Of ze het geloofden? Vermoedelijk niet. Maar vreemd genoeg, als er 's avonds enkele honden beginnen te blaffen, denk ik altijd weer aan de luiken. Niet zonder schroom, want wie zijn eigen verzinsels begint te geloven... BEDOMPTE KNUSHEID Hoewel ik de voorbije dagen niet meteen aandacht schonk aan blaffende honden, doken de luiken weer op. En met de 'blaffeturen' ook het ritueel van het sluiten. Je moest ervoor naar buiten. Vooral 's winters vergde dat moed om uit de veilige, warme knusheid van de kleine woonst in een kille, klamme duisternis te stappen. We sloten de wereld buiten... ...en voelden ons al na luttele minuten opgesloten. En elke keer dat we bij storm en ontij de luiken sloten, zeiden we dat we, als we ooit ee...