ERVAREN. En toen werd de feestzaal uit onze jeugd het rouwcentrum van ons dorp...
In feestzaal De Kring. Zo luidde het opschrift op de affiches steevast. Voor het winterconcert van onze harmonie, voor een spektakelavond van de KSA, voor de boekenverkoop of voor het optreden van Miel Cools dat onze Davidsfonds-afdeling organiseerde... Bijna een halve eeuw geleden was dat. Vandaag liepen we er nog eens binnen. Niet meer in De Kring, maar in het uitvaartcentrum. We namen er afscheid van de grootmoeder van onze kinderen. Een stemmige, persoonlijke en intense bijeenkomst was het. BEVREEMDEND VERLEDEN Maar vreemd ook, bevreemdend. Want het was ook de plek waar we voor het eerst Urbanus hebben meegemaakt, we hebben er jarenlang vlak voor en na de winter op het podium gestaan met onze harmonie voor het jaarlijkse concert, we hebben er met de jeugdbeweging ‘bonte avonden’ in het honderd zien lopen, we zagen er de acteurs van onze toneelvereniging met grote gebaren de kritiek weerleggen van al te preutse heerschappen, we hebben er in al onze jeugdige overmoe...