Kantlijnnotities

We hadden het ooit met Parijs. Ruim vijftig waren we toen we voor het eerst in het centrum van Parijs rond kuierden. En het was niet dat de ene déjà vu na de andere ons overviel, maar toch, bij een aantal monumenten en gebouwen leek het alsof we er eerder al hadden voor gestaan. Waar kwam dat vandaan? STEREOFILMS Van de 'Stéréofilms Bruguière'. Het viel ons ineens te binnen. Niet de naam, wel de doosjes. Blauw en wit. Ze zaten in een oude doos, waarin in de jaren zestig de margarinepakjes staken, zoals die in die dagen geleverd werden voor de winkel. Het waren doosjes met fotonegatieven erin, vaak in sepia, meestal in zwartwit. Dubbele negatieven. De rechthoekige filmstrookjes in een plastic hoesje hadden links en rechts een foto. En er was een kijker met twee ogen. Als je zo'n negatiefje in de kijker plaatste, zag je het monument in 3D. Het was geleden van in onze kindertijd dat we de beelden hadden bekeken. Dat deden we bij slecht weer tijdens de vakantie, op een ver...