GELEZEN. Katie Roiphe over De ondraaglijke lichtheid van het bestaan.

-
Katie Roiphe in 'Lof van het rommelige leven' over 'De ondraaglijke lichtheid van het bestaan' van Milan Kundera:
"Die sublieme, puberale ode aan de emotionele luchthartigheid, die alomtegenwoordige paperback die aan morele misstappen een duister soort Oost-Europese diepzinnigheid verleende."
Zelden een ongrijpbaar boek zo treffend gevat gezien.

Reacties

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

GEZIEN. Zwarte Kat, niet zomaar een kopje...koffietafelerfgoed

-
Afbeelding
Ze stonden in de vitrinekast van mijn nichtje Pauline. Twee kopjes op een schoteltje. Op de kopjes het logo van een koffiemerk waarvan ik het bestaan vergeten was. De kopjes komen uit de kast van wijlen mijn moeder. Te frivool en zeker te fragiel voor dagelijks gebruik, zagen we ze alleen op zondag op tafel verschijnen. Al werd dat geleidelijk afhankelijk van het aantal bezoekers. De kopjes sneuvelden immers gemakkelijk. Duur waren ze niet . Moeder had ze verzameld. Ik vermoed eind de jaren zestig, begin de jaren zeventig, met punten op de verpakking. Of er ook schoteltjes voor het gebak bij hoorden, herinner ik mij niet meer. Er werd veel bijeengegaard, indertijd. Sparen was de boodschap, wat dan ook. Artis Historia-prenten waar uiteindelijk niemand naar om zag zodra we ze in huis hadden,  er viel ook wat met Soubry te verdienen, al weet ik al lang niet meer wat. De chocoladerepen van Jaques leverden wel interessante prentjes: over het Land van Herve, over de Condroz, over...
Meer lezen

UIT BEELD. Kerststallen verdwijnen uit het straatbeeld

-
Afbeelding
Uitgerekend wanneer wij - na jaren eraan te hebben verzaakt - weer aansluiten bij de traditie om in deze donkere dagen - hoewel, dat valt nog mee met een volle maan - die raakte daarnet nog verstrikt in de hoge takken van de populieren in de tuin, maar ze maakte zich intussen los en is al wat opgeschoven richting noordoosten - om in deze min of meer donkere dagen dus een kerstboom in huis te halen, viel het ons op dat we nog maar weinig kerststallen zien. Kerstrestjes We waren wat laat natuurlijk om de gespecialiseerde afdelingen van warenhuizen kerstspullen bijeen te sprokkelen. In dat ene warenhuis moesten we het stellen met de 'kerstrestjes', met als gevolg dat we met een niet gestilde kersthonger nog naar een tweede warenhuis moesten. Terug in de kerk En inderdaad, ook daar stonden ze niet meteen prominent uitgestald, de kerststallen. We zagen er geen, denken we. We beseften het immers pas achteraf. In beide handelszaken vonden wij allerlei soorten figur...
Meer lezen

BEGREPEN. Gennez' voorstel voor schooldag van 8 tot 18 is minder waanzinnig dan het lijkt...

-
Afbeelding
Er wordt nogal te keer gegaan tegen het voorstel van Caroline Gennez (SP.a) over die schooldag van 8 tot 18 uur. Ook mevrouw Van Hecke van het vrij onderwijs vindt het - zo lees ik in de kranten - maar niks. En dat verbaast me niet weinig. Want uitgerekend dat vrije net was indertijd toch dé kampioen om kinderen en jongeren 'godganse' dagen binnen de schoolmuren vast te houden, neen? Als wij eventjes uit ons vat nostalgie tappen, dan herinneren wij ons dat wij op het college 's ochtends om 8 uur werden verwacht en dat wij de poorten van datzelfde college 's avonds om precies 19 uur weer zagen openzwaaien om ons naar huis te laten fietsen. Van 8 tot 19 uur was dat dus. Studie, studie, studie en studie Lange dagen waren het. 's Winters vertrokken we in de duisternis, 's avonds keerden we in het donker huiswaarts. We waren minstens 12 uur van huis. Van halfacht, ten laatste tot half acht, ten vroegste. Waarvoor we al die tijd van doen hadden? Studie. Er was ...
Meer lezen