GEZIEN. De Vlaschaard: eerst een zee van blauw, dan een veld van goud

Het vlas bloeit in een blauw

dat zacht golft. 

Voor even zijn ze zeeën, 

die velden vol vlas

waarin vogels als vissen vlieden

langs hun  kusten 

van verhakkeld akkerland...

 

 

...en dan, zo vlak voor ze staande 

sterven, de vlassen stengels, komen de messen langs;

ze vallen,

plat tegen de vlakte en liggen er gesleten

onder de genadeloze gesel van wind en 

regen en hitsige zonnebrand.

Ze ruiken naar rot, maar lijken, 

in het late licht van een uitdovende dag,

van het zuiverste goud