GEZIEN. Als de vergankelijkheid zich schaamteloos etaleert....



De zomer deed de lente vergeten, 
en verval tekent de herfst met
verweerde kleuren en verstorven tinten.

Verduft, vermolmd en verdemeld.
Het leven lijkt van alle tijden 
vooral nu schaamteloos vergankelijk terwijl


schoonheid zich voortaan laat lezen tussen 
de rimpels 
van haar versluierde gelaat.


Hoe noemen we dan wat komt? 
Vergane glorie,
of verdorde bloei,
verteerde trots,
verzopen eigenwaan 
of pracht die verpierewaait?




Reacties

Populaire posts van deze blog

GEZIEN. Over de tento Winkels van weleer in Winkel en over hoe ons geheugen als een fout afgestelde zeef werkt...