GEZIEN. Mol in het land in tijden van vorst

In zijn rouwmantel van doodgraver
wroet hij met zijn kromgetrokken graaipoten,
onderaards en blind wringt hij zich
door de donkere schachten
om tegen het ochtendgloren met zijn verkruimeld grondverzet
bovengronds door de vorstkorst van beton te breken.
Want zie, zegt hij stommelings, zolang er hoop, is er leven

Reacties

Populaire posts van deze blog

GEZIEN. Over de tento Winkels van weleer in Winkel en over hoe ons geheugen als een fout afgestelde zeef werkt...