VASTGESTELD. Een weliswaar nog ingehouden maar niettemin onmiskenbare uitbundigheid....

Ze barsten nog niet de knoppen, maar ze zijn er al. En hier en daar toch ook al een fragiele bloeier tussen al wat minder zuinig geboei. Een ingehouden uitbundigheid, laat het ons zo stellen, in de tuin. De helleborussen en de boscyclaampjes geven zich al voluit, de krokusskelken gapen wagenwijd naar het licht en de warmte van de voorjaarszon.

Groenvinken
Minder ingehouden waren de groenvinken vanmorgen. In vraag en antwoord, de ene groenvink aan de westkant, de andere aan de oostkant van de tuin. En ergens laagbijdegronds waagde de winterkoning zich aan hemels gezang.
Niemand die er vandaag hoeft aan te twijfelen: ze heeft ons al een mooi voorschot gegeven op wat nog moet komen..., de lente

Reacties

Populaire posts van deze blog

GEZIEN. Over de tento Winkels van weleer in Winkel en over hoe ons geheugen als een fout afgestelde zeef werkt...